Dit is al een erg oud raadsel, maar hij blijft leuk:

Je rijdt in een auto. Naast je gaapt een afgrond. Recht voor je is een paard en achter je een flinke olifant. Allebei verplaatsen zij zich met dezelfde snelheid als jijzelf. Links van je rijdt ook een brandweerwagen. Je stopt zonder op je rem te trappen, tegen je omgeving te knallen of in de afgrond te duiken. Hoe kan dat?

NB: De VZD-regel ‘niet voor je beurt spreken’ gaat vanaf nu ook hier op. Fout antwoord betekent: eerst iemand anders de kans geven een comment te plaatsen voordat je zelf weer een gok waagt.

Om aan extra sterren en zbersibarnen te komen op WSNOI kun je er iedere dag op zoek gaan naar pakketjes en andere leuke voorwerpen. Verspreid over de hele site zijn er per persoon steeds maximaal tien pakketjes verstopt. Op dit moment is het mogelijk om de volgende items op te sporen:

• Pakketje met sterren.
  Hierin zitten een aantal sterren verstopt, variërend van één tot drie stuks.
• Geld.
  Iemand heeft z’n zbersibarnen laten slingeren! Wie doet dat nou? In elk geval: dit levert je maximaal ZB 1,- tot ZB 100,- op. Blijkbaar hebben mensen door de weeks niet meer op zak.
• Navelpadden.
  Die Reuze Navelpadden duiken ook overal op! En als ze dat doen en slachtoffers maken, kost dit jou één ster.
• Picture Tycoon.
  Op iedere dag dat je je aanmeldt op WSNOI krijg je standaard 25 Picture Tycoon-opgaves, maar voor iedere keer dat je plaatjes vindt op de site, krijg je er nog tien extra bij!
• Lege doos.
  Hier schiet je niet zoveel mee op. Gelukkig kost het je ook niets.
• Bommen.
  NIEUW! Je kunt bommen vinden en verstoppen. Hiermee kun je andermans zbersibarnen en sterren opblazen. Het aantal zbersibarnen dat opgeblazen kan worden ligt tussen de ZB 1,- en ZB 500,-, het aantal sterren zit tussen de 1 en de 15.

Zoek ze, open ze, tot je ze alle tien gevonden hebt en dan is het wachten tot de volgende dag voordat de nieuwe tien pakketjes zullen opduiken.

Weekend- en feestdagen.

Op deze dagen is de buit een stuk vetter en loont het extra om op zoek te gaan naar al die leuke zaken die verstopt zitten. Mensen hebben op die dagen meer geld op zak (ZB 101,-  tot ZB 300,-) en verliezen daardoor dus meer. En ook het aantal sterren in de doosjes is hoger (4 tot 10). Maar kijk uit voor de Navelpadden, want die zijn op weekend- en feestdagen ook extra actief en kunnen je in een hinderlaag leggen die je 3 sterren kost.

Gevonden voorwerpen.

Vanaf vandaag is het mogelijk na te gaan wat jij op deze dag hebt gevonden. Dit kun je zien op de nieuwe pagina ‘pakketjes’. Daar blijven gedurende één dag steeds alle voorwerpen staan die jij op WSNOI bent tegengekomen. Zo kun je een beetje een idee krijgen wat de inhoud van die pakketjes jou vandaag heeft opgeleverd. Maar om te voorkomen dat die lijst zich blijft opstapelen met alle zaken die jij tot dan toe gevonden hebt, schonen we die lijst wel elke dag.  Opgeruimd staat netjes.

image by kamalayan, edited by Gsorsnoi

Dit is het trieste verhaal van de laatste Angel uit Pasig City in de Filippijnen dat zich moeten hebben afgespeeld in de jaren 1993 – 1994 en wordt nu voor het eerst opgetekend uit het dagboek van mijn vrouw Jenny die het allemaal naast haar ouderlijk huis heeft meegemaakt.

“Ik zat zelf nog in het laatste jaar van mijn middelbare school periode dat dit gebeurde. We woonden op de Elena Street in de wijk Dela Paz, een buitenwijk van Manilla. In de Filippijnen komt het geregeld voor dat mannen met je flirten.” Veel mannen, jong of oud, maken deel uit van een machocultuur en laten zich graag zien bij de vrouwen. “Hij was dun en kaal, een jongeman van hooguit een jaar of zeventien. En iedere keer dat hij me zag floot hij wel naar me en zei ‘hi’ of zo.” Jenny, haar zus en haar broer Jason moesten vaak een stukje lopen of een tricycle gebruiken om zo via de F.Mariano Avenue bij de Marcos Highway te komen. Vandaar uit konden zij naar school of werk met het openbaar vervoer of brachten een bezoek aan het winkelcentrumcomplex dat daar even op de hoek gevestigd zit.

“Mijn broer was het Vegeta type.” Dit is een arrogant en koppig personage uit de animeserie Dragon Ball Z. Vegeta staat vooral bekend om zijn prinselijk gedrag. “Anderen zijn maar Kakarots of kakkerlakken.” Een sneer die in de tekenfilm ongeveer gelijk aan elkaar staat. “’Stoor me niet en bemoei je vooral met je eigen business!’ Dat was mijn broer. Hij was geen ruziezoeker, maar het was ook zeker niet het type dat je graag kwaad wilde maken. Zo kwam het dat hij op een dag naar de Santa Lucia Mall wilde gaan, aan de Marcos Highway. Links aan het uiteinde van de F.Mario Avenue, vanaf ons huis geredeneerd, was het tricycle station. Dat is niet meer dan een plaats waar vele tricycles achter elkaar staan opgesteld en op dit voor hun zo belangrijke knooppunt hun passagiers lieten in- en uitstappen.

De drivers waarmee mijn broer echter te maken kreeg, hadden zich rechts aan de Highway zelf opgesteld. Daar stonden de idioten wat te geiten of lieten zich door hun libido ophitsen aan al het vrouwelijk schoon dat hen voorbij liep. Mijn broer moest hen passeren indien hij bij de mall wilde geraken. Maar één van de heren had hem herkend en sprak hem aan: ‘Hey! Kun jij ons eens aan je zus voorstellen? Dat is wel een lekker dier hè?’ Met dat type gesprek toonden zij hun machogedrag aan onze broer en daagde daarmee een knokpartij uit. Nogmaals, mijn broer was geen vechtersbaas, maar zoiets als dit moest je zeker niet tegen hem zeggen. Die avond kwam hij thuis met stompen of blauwe plekken en ik wist al gauw dat het die jongen van de tricycle moest zijn geweest.”

Op deze manier zou Jenny nooit vergeten wie deze onbeschofte gozer was. En onder normale omstandigheden behoort zo iemand tot die vage vervelende indrukken in jouw herinneringen aan het verleden, maar wat deze tricyclechauffeur eens uithaalde toen hij op een avond met zijn kompanen een jointje had gerookt, heeft op Jenny een onuitwisbare indruk achtergelaten.
“Dit was ongeveer één of twee maanden voordat het gebeurde. De precieze maand in het jaar weet ik natuurlijk niet meer. Maar op een zekere dag begonnen we buiten iets raars te ruiken. Eerst dacht ik dat er gewoon een dode rat lag weg te rotten, want in de Filippijnen hebben we zoveel van die smerige dieren. Naast ons huis,” Jenny en haar familie woonden op de hoek “…aan de overkant van de Teresa Avenue was een braakliggend terrein. En rechts van dit terrein stonden wat appartementen. Dergelijke verlaten locaties tussen de huizen kom je daar vaker tegen. De grond lag eenvoudigweg te wachten totdat degene die het gekocht had er iets op liet bouwen.” De plek die Jenny hier beschrijft is echter tot op de dag van vandaag onbebouwd gebleven.
“In huis had je er geen last van, maar als je naar buiten ging rook je die sterke stank meteen. Ik weet niet meer of we deze geur een paar dagen of een paar weken hebben geroken, maar wat daar lag te stinken, lag er zeker al een tijdje.”
Later zou Jenny vernemen dat er een meisje werd vermist. “De moeder zocht naar haar kind en vroeg zelfs aan de tricycle drivers of ze haar dochtertje misschien hadden gezien. Angel en haar moeder woonden op de F. Mariano Avenue. Dus haar moeder kende de meeste van de tricycledrivers wel en sommige goed ook. Alleen was het antwoord op die vraag altijd ‘nee’ gebleven. Zo bleef zij een tijdje zoeken en bleef de intensiteit van de geur naast ons huis maar toenemen. Niemand legde het verband, zelfs wij niet. Maar na een paar dagen begonnen er zich mensen te verzamelen naast ons huis. Het waren mensen uit de buurt, politie en ook ongetwijfeld de pers. Want diezelfde dag nog verscheen er in het nieuws dat het meisje Angel, dat al sinds een paar dagen spoorloos was verdwenen, op dat braakliggende terrein naast ons huis was teruggevonden.”

“Zowel via de geruchten als in het nieuws was ons al snel duidelijk geworden dat Angel door drie van de tricycle drivers verkracht en vermoord was. Eén ervan kende ik. Hij was het die met mijn broer had gevochten. Later werd de toedracht op het nieuws bevestigd. Het gebeurde dan wel niet op hetzelfde moment, maar in datzelfde jaar werden nog twee meisjes vermoord met ‘Angel’ in de naam. Zoiets vergeet je nooit meer.”

De sterrenjacht op WSNOI is nu echt losgebarsten!

Op WSNOI kun je allemaal leuke spelletjes spelen waarmee je sterren kunt verdienen. Deze sterren heb je nodig om Tycoon van de Maand te kunnen worden, het ultieme doel van WSNOI. Aan het einde van de maand wordt zo automatisch bepaald wie de Tycoon van de Maand is. Op de pagina Tycoon van de Maand en Sterren lees je hier meer over.

In het begin wilde het nog niet zo vlotten met die jacht om de sterren, maar inmiddels is achter de schermen te zien hoe zeer de strijd nu is losgebarsten. Ter gelegenheid hiervan is daarom het sterrenaantal dat je kunt verdienen in de Picture Tycoon verhoogd van 1 naar 10 sterren voor elke 100 goed opgeloste vragen. Ter zijner tijd moeten er nieuwe mogelijkheden bij komen die het mogelijk maken om sterren te verzamelen. Op dit moment wordt gewerkt aan het spel ‘Herrrezen van de Galg’. Zodra die af is, kun je ook sterren verdienen met een spelletje Hangman.

Graag tot ziens … op WSNOI!

image by nlewis038, edited by Gsorsnoi

Nu de nieuwe site van WSNOI online is en langzamerhand steeds meer volk begint te trekken, vond ik dat we daar ook nog maar eens  een nieuwe set anagrammen tegenaan moesten knallen. Het spel is als vanouds, maar de spelregels zijn ietsjes aangepast.

Het is nog steeds de bedoeling dat je in onderstaande anagrammen een bekende Nederlander ontdekt en daarvan de oplossing in de comments plaats (in de vorm: ‘anagram = oplossing’), maar ditmaal voeren we de populaire regel ‘niet voor je beurt spreken’ van de VZD (Vuurspugende zonsverduistering detective) ook in.  Zie voor meer toelichting op die regel de Spelregels van de VZD.

Hoe werkt dat ‘niet voor je beurt spreken’.

Stel dus voor dat jij net een oplossing hebt ingestuurd dan moet je wachten tot een ander ook een poging heeft gewaagd, voordat jij de volgende oplossing mag plaatsen. Die ander waar jij dan even op moet wachten hoeft niet per se het juiste antwoord hebben gegeven, maar je moet deze persoon de kans gunnen een gokje te wagen. Het leuke van deze nieuwe vorm van anagrammen oplossen, is dat er meer dynamiek in het spel ontstaat en het spannender zal zijn wie de navelklopper wordt.

Verdiensten.

Naast het niet voor je beurt mogen spreken, voeren we natuurlijk ook de regel in dat je zbersibarnen gaat verdienen met elk opgelost anagram. En gelijk aan hoe dat ook in de VZD gaat, verdien je ZB 50,- voor elke goed geraden anagram en kun je die verdubbelen tot ZB 100,- als jij de navelklopper wordt. Het ontpluizen van een anagram levert eveneens ZB 25,- op (die niet te verdubbelen valt). Is dat van toepassing dan mag je dat wel op ieder moment in het spel doen door te zeggen welke letter te veel of te weinig in een anagram aanwezig is. Daarvoor hoef je niet op je beurt te wachten. Een andere speler dan de ontpluizer maakt dan geen kans meer op de ZB 25,-.

Het thema raden.

Vanaf de anagrammenopgave ‘Storm Spenen’ wordt je ook beloond als je als eerste thema weet te raden (via de comments). Je wordt daarvoor beloond met ZB 100,-.

Voor meer informatie over dit spel zie deze link.

Succes met ontanagrammaniseren!

• Red Visas (geraden door BoB)
• Ruyc Drama (geraden door BoB)
• Strooi Tandjes (geraden door BoB)
• Barmeid Slagtand (geraden door BoB)
• Michael Tongen (geraden door Paap)
• Hierin Snort Verdachts (geraden door Paap)
• Snoot Hamman (geraden door Kees de Water)
• Snacks Krimineel (geraden door BoB)
• Hierom Batman Ven (geraden door Kees de Water)
• Paasmaal Hyena Rul (geraden door Paap)
• Mini Strakker (geraden door Retroman, ontpluisd door BoB)
• Eau De Wellup (geraden door Retroman)
• Rink Cinema (geraden door Retroman)
• Hard Brons Zo (geraden door BoB)
• Yves Virina (geraden door Kees de Water)
• Dandy Venwijk (geraden door BoB)

Met vriendelijke reuzel,

Navelpad

PS: In deze opgave zitten in principe geen bewuste pluisjes.

[UPDATE: 12-07-2011 i.v.m. nieuwe anagramregels]

image by puroticorico, edited by Gsorsnoi

De Silver Memorial Bridge is een brug over de Ohio-rivier tussen Gallipolis in Ohio en Henderson in West Virginia. Deze brug was gereed in 1969 en verving de kort daarvoor ingestorte Silver Bridge brug die iets stroomopwaarts in 1928 werd voltooid. De eerste Silver Bridge werd zo genoemd door de kleur van de aluminium verf en bezweek doordat deze door het jarenlange verkeer verzwakt was.

De ramp gebeurde op een ijskoude nacht op 15 november van jaar 1967. Buiten was het nevelig en het zwart van de nacht leek een voorbode te zijn voor paranormale verschijnselen. Achter een houtopslagplaats naast het tankstation aan de Charleston Road lagen twee tieners te vrijen in een pickup truck. Alfred had zijn motor uitgezet zodat hij samen met zijn Janet konden genieten van hun ultieme privacy. Achter hen snurkte George, de eigenaar van het tankstation, luidruchtig op zijn stoel, maar dat geluid bereikte hen niet. Zij waren intens van elkaar aan het genieten, wat te zien was aan de condensvorming op de ramen. Een eenzame vrachtwagenchauffeur had op dit uur de diensten van de pomp niet nodig en raasde op de weg voorbij. Het tweetal negeerde de wind die rond de auto blies en had geen oog voor het lichtschijnsel dat aan de hemel verscheen. Samen bedreven zij de liefde. Alfred had alleen zijn shirt nog aan en Janet alleen haar sokjes.

Plotseling werd de vrijpartij bruusk verstoord. Een man had op het raam aan de bestuurderszijde getikt en eiste de aandacht op. Janet gilde van schrik, duwde Alfred van haar af en wees naar de persoon die naast hun auto was verschenen. Daar stond een man in een hagelnieuw zwart kostuum geduldig op hen te wachten. Op het hoofd droeg hij en zwarte zonnebril een bijpassende gleufhoed. Zijn olijfkleurige gezicht stond strak en keek de twee indringend aan. Alfred zocht haastig naar zijn broek en voelde een bijna koortsachtige spanning door zijn lichaam gieren. Ook Janet voelde zich niet fijn nu zij betrapt waren en zocht eveneens naar haar kleding terwijl ze preuts haar borsten met haar handen bedekte. Zodra het koppeltje zich enigszins toonbaar tot de man konden richten, begon Alfred het raampje naar beneden te schuiven. Alleen juist op het moment dat hij zich aan de man wilde verontschuldigen was deze man in het zwart naast de auto verdwenen. Alfred dacht nog even dat hun ongenode gast zich even had afgezonderd om hun de kans te geven zich aan te kleden. Dus stapte hij uit om naar de man te zoeken. Maar waar hij ook keek, de man was in geen velden of wegen meer te bekennen. Slecht op zijn gemak ging hij terug naar de pickup en vertelde hij zijn vriendin wat hij had ontdekt. Of beter: wat hij juist niet had ontdekt.

De twee dachten er niet langer over om op deze locatie verder te vrijen en sloegen op de vlucht. Plankgas reden zij bij de twee gebouwtjes vandaan en scheurden de Charleston Road op. Daar werden zij gehuld in het duister van de nacht en konden langs het asfalt nog net wat naaldbomen onderscheiden die de randen van de bossen markeerden.

Even verderop werden zijn opnieuw opgeschrikt. In de koplampen van Alfred’s automobiel was ineens een vreemde gedaante verschenen. Een manshoge gevleugelde gestalte stond ze midden op de weg op te wachten. Twee enorme rode ogen staarden hen bijna hypnotiserend aan. De overige gelaatstrekken werden aan het zicht onttrokken daar deze grote ogen een hel schijnsel uitstraalden. De monsterachtige verschijning had zijn vleugels achter zijn lichaam opgevouwen, maar niet voor lang. Alfred, die zich natuurlijk kapot geschrokken was, stuurde van het monster weg zonder erop te letten of hij daarmee een tegenligger zou raken. De weg was gelukkig vrij van andere weggebruikers, maar hij kon in zijn manoeuvre echt nog maar net een boom ontwijken. Links van de weg schoot hij over een klein grasveldje tussen de bomen door. Nog geen twintig meter later miste hij de t-splitsing, maar kwam door stuntbeweging evengoed nog op een weg uit die haaks lag op de Charleston Road. Daar draaide hij de weg weer op en drukte het gaspedaal maximaal in. Janet voelde hoe zij ruw in de zitting van de passagiersstoel werd gedrukt.
“Wat was dat? Is ie weg? Volgt hij ons?” vroeg Alfred haastig aan haar.
“Nee,” zei ze “…ik bedoel ja. Heu, nee, ik weet het niet!”
“Ja, kom op! Wat is het nou? Kom die engerd achter ons aan of niet?”
Janet keek achterom, maar zag het monster al niet meer. Ze wilde zich weer omdraaien om Alfred gerust te stellen en wierp vanuit haar ooghoek een blik op de weg. Een kans om dat antwoord te geven kreeg ze niet. Vanuit het niets waren een kruiwagen en een hark vanaf een boerderij de weg op gezeild. Alfred miste door een snelle stuurbeweging de kruiwagen die zich door de poltergeist-activiteit had verplaatst, maar kon niet meer voorkomen dat de hark op de plaats waar Janet zat in het glas sloeg. Het metaal van de hark had een gat van bijna een halve meter in het raam geslagen en had ervoor gezorgd dat Janet’s schoot vol met glas kwam te liggen. Ze gilde het uit en maakte daarmee ook dat Alfred volledig in paniek raakte.
“Janet! Nee! Schat, ben jij oké?” vroeg hij benauwd aan haar. Hij richtte zijn blik voor een fractie van een seconde van de weg naar haar en zag tot zijn schrik hoe Janet onder de kleine glaswonden zat.
“Jawel, jawel. Het gaat wel,” antwoordde zij en beet de pijn weg van de glassplinters die haar huid hier en daar hadden opengetrokken. “Het zijn maar kleine wondjes. Maar rij door! Ik wil hier beslist weg. Rij alsjeblieft naar Gallipolis.”
Gallipolis was waar zij beide woonden en bevond zich aan de andere kant van de Ohio-rivier. Gespannen reden ze verder over de White Drive waarop ze waren beland en konden later weer aansluiting vinden op de Charleston Road die in het plaatsje Point Pleasant uitkwam. Janet drukte zich rechts tegen het zijraampje en zag zo precies hoe het vreemde figuur hen vanuit de lucht achtervolgde.
“Sneller Alfred! Daar is hij weer!” ze wapperde zenuwachtig met haar handen en begon te huilen van de angst. Achter hen zweefde het monster door de lucht. De Mothman, zoals hij later is gaan heten, had vleugels met een spanwijdte van circa 3 meter. Klapwieken deed hij niet, maar liet zich dragen door de wind. Alfred, die inmiddels de 6th street van Point Pleasant was ingereden, had geen moeite om zich er te oriënteren en ging recht op de Silver Bridge af. Eenmaal daar aangekomen kon Janet het vliegende wezen niet langer in de lucht ontwaren. Een dikke mist had de brug en het dorpje in een ijzingwekkende greep omarmd. Lichtbundels van automobilisten priemden zwak door de nevelslierten die over het wegdek van de brug dreven. Even later bevond het tweetal zich op de hangbrug en voelden hoe zij bijna bevroren door lucht die door het gat in de voorruit naar binnen werd geblazen.

‘Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel’ was ook de uitspraak die van toepassing was op deze rampplek in wording. Of de Mothman en de man in het zwart er nou verantwoordelijk voor waren geweest of niet – niemand zou daar later een antwoord op gaan vinden – vast stond dat het onheil over de brug was afgeroepen. Net voordat het verliefde stelletje tussen de andere verkeersdeelnemers het midden van de burg was gepasseerd, begon één van de kabels het door de roest te begeven en knapte door. De aluminium kleurige brug bezweek onder haar eigen gewicht en al wie er overheen reed. Het zakte door haar constructie. Vele mensen die in de nacht deze brug hadden gekozen voor de oversteek, doken ermee de diepte. Zo gold dat ook voor Alfred en Janet en zagen zij hoe er onder hen onverwachts een groot gat in het wegdek was ontstaan. Auto’s en bussen plensden in de Ohio Rivier te pletter. Een enkeling wist nog juist op tijd te remmen en halt te houden voor het gapende gat. Maar de twee opgejaagde jonge mensen hadden minder geluk. Een flinke massa water omsloot hun pickup truck en trok ze mee de ijzige zwarte diepte in.

Boven op de brug keek de Mothman toe. Hij aanschouwde tevreden het verschrikkelijke tafereel en vloog vervolgens weg om zich daarna nooit meer te laten zien.

Op basis van ooggetuigenverklaringen zou een soortgelijk verhaal als deze werkelijk zijn gebeurd. Ruim 100 mensen uit Point Pleasant en nabijgelegen steden beweren dat zij tussen 1966 en 1967 de Mothman en zijn ‘mannen in het zwart’ hebben gezien. Over deze tragische gebeurtenis in de Amerikaanse staat West Virginia is het boek ‘The Mothman Prophecies’ geschreven. Dat boek is ook verfilmd onder de gelijknamige titel in hetzelfde jaar dat het tweede deel van ‘The Men in Black’ in de Amerikaanse bioscopen verscheen.

In reactie op ontvangst van zijn ZB 75,- beloning voor het oplossenn van een anagram.

Uitgesproken door: Ace

Datum: Vrijdag 13 mei, 2011

Jolien van Biesheuvel ( 23.01.1981  –  30.04.2011)

Jij hebt samen met ons de eerste steen gelegd op WSNOI, van ieder bouwwerk, huisje, winkel of kantoor. Je deed mee met onze spelletjes en jouw reacties waren wel bijna elke dag te vinden in de Tycoon Newspaper toen deze eenmaal werd gedigitaliseerd. Jij was niet alleen fan van vanaf het eerste uur, jij was ook de trouwste, hebt onze ontwikkelingen gevolgd, weet van elk gepubliceerd raadsel inmiddels het antwoord en van elke grap de clou. Jij hebt ons teruggevonden toen we even voor een tijdje uit de lucht zijn geweest en hebt ons voortdurend de kracht gegeven om door te blijven ontwikkelen. Nu jij er niet meer bent zullen we jouw ‘stem’ missen. We hebben je leren kennen als een heerlijke humoristische bijdehante tante die niet terugdeinsde voor de scherpe opmerkingen van andere fans, mijzelf en mijn alterego’s. We hebben je helaas nooit ontmoet, maar je hebt op ons netvlies een onvergetelijke indruk achtergelaten.

In de tijd dat we jou leerden kennen kon je nog redelijk eenvoudig op het internet aan e-mailadressen komen van wildvreemde mensen. Je schreef een dienst aan die deze gegevens voor je verzamelde en het was maar afwachten wie daarop reageerde. Tegenwoordig is dat strafbaar en moet je creatievere vormen vinden om te adverteren. Maar toen de bewerkelijke HTML versie van WSNOI in 2003 online destijds kwam, vond jij ons door de uitnodigingen die we naar een groep onbekende mensen hadden gestuurd en kwam je een kijkje nemen op die rare site van ons.

Je had nog nooit van ons gehoord en andersom wisten wij natuurlijk ook niet wie deze ‘Jolien’ was. Toch kon je onze creatieve geest wel waarderen en gaf je je al gauw op om mee te doen met de Quiz van de Maand en de Huizensite die destijds de werkpaarden vertegenwoordigden van WSNOI. Zodra iedereen het quizformuliertje van de maand had ingevuld dan publiceerden wij de lijst met hoeveel vragen eenieder juist had beantwoord en zo ontstonden de ranglijsten waar jij natuurlijk ook op te vinden was. Dat deed je nog helemaal niet onaardig overigens. Ook op de Huizensite deed je het goed en stak daar dikwijls de ogen uit van jouw belangrijkste concurrenten Joost Stunner en Erwin Blokker. Met hetzelfde geduld waarmee we die site moesten onderhouden, bracht jij ons steeds weer een bezoek, kocht je gebouwtjes en stuurde jij jouw antwoorden op van de Quiz van de Maand. Zo bleef je ons trouw op de oude site, zoals je ook op de nieuwe hebt gedaan toen die eenmaal online was.

Wat bewoog je eigenlijk om met zoiets mee te doen? We kenden elkaar niet, je hebt ons nooit ontmoet, je wist niet wat deze onbekende sitebouwers met jouw gegevens zouden doen en je werd er ook niets rijker of echt wijzer van. En toch deed je vrolijk en vol enthousiasme met ons mee. Dat jij op de Huizensite jouw fictieve bedrijfje ‘Chopped Off Toe Enterprises’ had genoemd zei wel iets over jouw eigen creatieve gedachtekronkels en gevoel voor humor. Dus misschien dat jouw interesses daarom wel zo goed aansloten bij wat wij de mensen aanboden.

Je hebt ons kleur en kracht gegeven. Fans zoals jij hebben ons gemotiveerd om door te zetten WSNOI in de lucht te houden en door te gaan. Onvoorwaardelijk was je er voor ons. Geen mogelijkheid liet je onbenut om even je stem te laten horen toen dit via de instrumenten van de Tycoon Newspaper mogelijk was. Met meer dan 350 comments (!) sier jij onze site en heb je ons mede geïnspireerd om weer nieuwe artikelen te schrijven.

Hierbij een kleine greep uit die mooie reacties van jou:

“Eindelijk. Ik heb het eerste artikel gevonden. Hier moet het allemaal mee begonnen zijn. Ik heb nog lang niet alle artikelen gelezen hoor. Maar ik was gewoon eens nieuwsgierig wanneer de Tycoon Newspaper online is gekomen. Dat was dus 4 mei. Bijna tijd voor een feestje dus!”  – schreef je toen je met enig terugzoeken de Voorbijwandelaar ontdekte. 

Je ontmaskerde Erwin Blokker en Joost Stunner als de bedenkers van deze site.
“Beste von Kwakhoven (die vind ik het leukst!). Bedankt voor het bevestigen van mijn vermoedens. Nu denk ik ook dat ik weet wie Joost Stunner is.”

“Doubleyou … Snorzooi, ik smeek jullie….ANDER ONDERWERP GRAAG!!!”

… wees mij op mijn zelfverheerlijkende schrijfsels en de fouten die ik er zelf in maakte.
“Zo waarlijk helpe mij Gsor almachtig… Jaja. Alsof je zelf de ALMACHTIGE kennis hebt. Weet je zelf wel hoe die leer van de taalverkrachting in elkaar steekt? … linguïstische rapistologie …  languale rapistologie …”

Je wist overal wel iets nuttigs over te vertellen.
“Heeft het zin als ik hier iets zinnigs over zeg?”

Kon je vinden in eenzelfde logica die wij hanteren.
“Twee keer één is drie en een berg slagroom? Ik noem dat wiskunde voor gebaksliefhebbers!!!”
“Onkunde? Daar heb ik geen verstand van.”

“Een telefooncel om je in om te kleden? Dat is toch niet meer van deze tijd?”

“:-) Kom ik gisteren met mijn Jerrycan bij onze pomp om het te laten vullen met Kamillethee. Staat die pompbediende me RAAR aan te kijken. Heel vreemd!”

En wees ons op onze gebreken.
“@Paap: sprak de koning van de schreivouten.”

Contamineren kon je ook.
“Ik was altijd goed in afspieken!”

Maar sloot bijna altijd jouw commentaar af met dezelfde tekst:

“Ik wordt vaak Juul of Juultjes genoemd. En ik sluit vaak af met Jolientjuh! Telt dat ook?

Groetjes,

Jolientjuh!”

Bedankt Jolien, dat jij er was.

R.I.P.

Na een lang ziekbed overleed Jolien van Biesheuvel op zaterdag 30 april 2011 aan de gevolgen van hersenkanker. Tot de dag ervoor heeft ze nog  fanatiek gespeeld op WSNOI om Tycoon van de Maand te worden en de nieuwe site te testen. Jolien is 30 jaar geworden.

image by mebrett, edited by Gsorsnoi

Dat blijkt ze nogal wat energie te kosten om achteraan te rennen.

Uitgesproken door: Man in de bus

Datum: dinsdag 3 mei, 2011

image by DavidMartynHunt, edited by Gsorsnoi

Het schrijven van een goed doordacht verhaal is een hele kunst. Het verzinnen van een goede kop is minstens zoveel aandacht waard. Want al heb je nog zo’n fraai artikel of column geschreven, als je de blik van de lezers niet naar jouw schrijfsels kunt trekken, is al de moeite voor niets geweest. Ga maar eens na wat je zelf doet wanneer je een krant openslaat. Het zijn toch vooral die korte en krachtige titels waar jouw ogen het eerst op rusten. Natuurlijk doen seks, sensatie en herkenning het altijd goed, maar er is nog een ander wapen in de strijd; voornamelijk de creativiteit achter de vetgedrukte tekst boven het verhaal kan het stuk maken of breken.

Diezelfde creativiteit kan echter ook tot hilarische reacties leiden. Ze krijgen het voor elkaar met een paar woorden precies te zeggen waar het verhaal over gaat, maar de dubbelzinnigheid laat weinig tot de verbeelding over. Daar heb ik best bewondering voor!

Hierbij een verzameling van die knappe koppen, voorafgegaan door de bronnen waar ze zijn gevonden:

www.nu.nl

• Kat redt krijsend leven van baasjes
  Ik had hem laten stikken als hij zo’n kabaal maakte.
• Man botst tegen boom op brommer
  Bomen op brommers?
• Explosievenopruimingdienst dag bezig met vibrator
  Ik wil het niet weten!
• Eerste sneeuw gevallen
  Dit is vast héél oud nieuws.

http://www.gientjez.mysites.nl/mypages/gientjez/303890.html

• Franeker bij botsing Leeuwarden gewond
  Aardverschuiving?
• Aantal zwaluwen vliegt hard achteruit in Nederland
  Ziet ze vliegen.
• Dinosaurus-eieren onder de hamer
  Waarom opgraven als je ze toch gaat stuk maken?
• Door rood en spook gereden
  Dan heb je echt te veel op!
• Drie doden in Rotterdam door messteken om leven gebracht
  Zombies?
• Weerstand tegen jagen op ministerie genegeerd
  Wanneer is het politiek jachtseizoen geopend?
  Antwerpse middenstanders slikken hondenpoep niet meer
  Gatver!

www.telegraaf.nl

• Belgen in maag met kannibaal
  Dus wie is hier de kannibaal?

www.rtlnieuws.nl

• Man vermoord en begraaft vriendin in cel
  Hoe doe je dat?
• Zweed zit met muziek in zijn maag
  Even een boertje doen, komt het er vanzelf uit.

www.taalkabaal.nl

• Warme bakker koud gemaakt
  Niet zo best voor de klandizie!
• Afgemaakte hond krijgt staartje
  Was het niet toch een hagedis?
• PSV moet ballen tonen
  Goed voor de kijkcijfers!
• Oliebolletjes aangetroffen op stranden Knokke-Heis
  Het lichaam van de oliebollenbakker is nog niet gevonden.
• Driekwart van Turken vast tijdens ramadan
  Ik zou ook door het lint gaan als ik niets te eten krijg.

http://mediawatching.skynetblogs.be

• Roken blijft een teer onderwerp
  Vertel ons eens iets nieuws!
• Teveel ongevallen in zagerij worden door de vingers gezien
  Me dunkt. Als je ze niet meer hebt!

www.insidegamer.nl

• Politie doet te weinig aan kinderporno op het Internet
  Even met mijn ‘beste vriendje’ chatten.
• Nederlanders gek op gefrituurde Chinees
  Lijkt me best lekker!
• Man aangehouden na verdrinking
  Bezopen.
• Luchthaven Stansted krijgt startbaan
  Het begon er al erg druk te worden met die gelande vliegtuigen.

Eerder verschenen op de Tycoon Newspaper:

http://wsnoi.com/tn/?p=388

Ook hier zitten er vast nog een paar leuke bij:

http://wsnoi.com/tn/index.php?cat=7