Bestaat uit: “Onder de duim houden” + “Onder druk zetten”

Uitgesproken door: Ben P.

Datum: Vrijdag 5 februari 2010

image by Horia Varlan, edited by Gsorsnoi

Bedrijfsnaam:
Aloha Coconut Crossing

Locatie/Standplaats:
Kailua Beach Park, Hawaii

Salaris:
ZB 720,-. Reis inbegrepen.
Je verdient daarmee wel wat minder dan je gewend was als profvoetballer. Maar je krijgt er wel een luizenbaantje voor terug.

Functieomschrijving:
Dit is de ideale baan voor voetballers die zojuist te horen hebben gekregen dat hun club failliet is. Een balletje trappen zit er niet meer in. Dus kun je overgeplaatst worden naar Hawaii.
Weer of geen weer, je staat buiten kokosnoten te helpen met oversteken. Je moet dus continu klaarstaan om die arme kokosnootjes te helpen met een veilige oversteek. Dag in dag uit sta je te verbranden in de zon en kweek je zoveel zweetvlekken onder je oksels dat je er een handel in kan beginnen.
Maar waar praat je over? Je staat op de Kawailoa Road op Hawaii. Aan alle kanten word je omringd door zon, zee, strand en palmbomen. En in de gunstigste gevallen komt er vast nog wel een hoelahoeprokje of een knappe lifeguard op je af lopen om je wat verse kokossap aan te bieden.

Kokosnoten die net niet vlug genoeg zijn met oversteken zul je af en toe even een zetje moeten geven om ze aan te overkant te krijgen. Uiteraard wel met gepast respect.
Inkoppen willen we je niet aanraden en scoren kun je in je vrije tijd op het strand of in de kroeg ook goed doen. Het is niet de bedoeling dat we gaan voetballen met kokosnoten!

Functie-eisen:
Je bent als profvoetballer uitgerangeerd of de club heeft je uit financiële noodzaak de zak gegeven. Je moet houden van kokossap. Daarnaast is het wenselijk dat je je eigen ondergoed kunt strijken en jezelf kunnen inhouden te gaan zitten voetballen met kokosnoten.

Dienstverband:
Zolang de voorraad strekt.

Solliciteren:
Interesse in deze functie? Reageer direct en stuur je motivatie inclusief CV naar werving@wsnoi.com of kijk op onze website: http://wsnoi.com/tn/

Wat is mijn Zbersibarnensalaris in euro’s?
ZB 720,- was op peildatum 1 mei 2009 E 9.000,-

Nou, wat heb jij dan nog te klagen?

Bestaat uit:  ”Voor zich spreken” + “De weg wijst zichzelf”

Uitgesproken door: Gsorsnoi

Datum: Maandag 26 januari 2010

image by *~Dawn~*, edited by Gsorsnoi 

Alhoewel er voor een totaal andere titel is gekozen kunnen oplettende lezers op deze WSNOI site een hint hebben opgevangen wat het thema is van de Navelpad van deze maand. Ook als het je niet is opgevallen vermoed ik dat de titel boven de Navelpad weinig aan de verbeelding overlaat.
Daarmee heb ik eigenlijk alweer meer informatie losgelaten over deze anagramverzameling dan me lief is. Zal dit artikel traditioneel binnen één of twee dagen sneuvelen? Of houden we het langer dan drie dagen vol?

Anders dan je van me gewend bent geef ik ditmaal geen tips weg per anagram. Behalve voor twee dan. Aan eentje zullen alleen hele trouwe fans wat hebben: als je niet beter zou weten zou je denken dat deze rot in het vak een oude bekende van ons is.
Wat die tweede betreft: zijn broer kan ook karten!
Aan jullie om uit te zoeken op wie deze tips slaan.

Het laatste wat je moet weten is dat twee van deze anagrammen geen personen zijn, maar iets zeggen over het thema. En waarschijnlijk is het laatste anagram wat je over houdt … de pluis.

• Nivo Kalfshersenen Goojen (geraden door PiCo)
• Pony Centrales (geraden door PiCo)
• Ervaar Yen Bler (geraden door BoB)
• Fikt Miew (geraden door Retroman)
• Oei Bramen (geraden door PiCo)
• Maakt Balkon (geraden door PiCo)
• Rambo Niesen (nog niet geraden)
• Belasting Fietsmiep (nog niet geraden)
• Fjord Afval Banken (geraden door PiCo)
• Uw Betuwe Toing (geraden door BoB)
• Carl Arbiter (geraden door BoB)
• Volbreng Lachbui (geraden door BoB)
• Anthonie Hijg (geraden door BoB)
• Katja Sahara Nullen (geraden door Retroman)
• Dwaal Gemalin (geraden door PiCo)
• Vindt Nylon Ardennen (geraden door BoB)
• Navel Dominus (geraden door PiCo)
• Radio Jeroen (geraden door BoB)
• Kratje Osnoor (geraden door BoB)
• Fijn Radar Krak (geraden door BoB)
• Darwin en Vaders (geraden door Retroman)
• Rick Vult Parkiet (geraden door Retroman)
• Simbad Nepkreng (geraden door BoB)
• Wiske Slaaf (geraden door BoB)
• Beter Slaan (geraden door BoB)
• Infra Jochjuf (geraden door BoB)
• Baby Bushek (geraden door BoB)
• Lasagna Vol Ui (geraden door Retroman)
• Batman Vencoras (geraden door BoB)
• Teleneven (geraden door BoB)

Heb ik genoeg voorzetjes gegeven? Succes met ontanagrammaniseren!

Met vriendelijke reuzel,

Navelpad

“Ta-ta-tik, ta-ta-tik, ta-ta-tik , ta-ta-tik ” klonken ongeduldige nagels op de verlaten toonbank.

Het is zaterdagmiddag. Het is uitstekend weer om even de stad in te gaan. Dus onze winkel staat vol met klanten. Met z’n drieën verdelen we de aandacht over de aanwezige klanten die ons om aandacht vragen of waarvan wij hebben ingeschat dat hulp aanbieden tot een aankoop zou kunnen resulteren. Zo’n dag ziet een eigenaar in de detailhandel graag. Dit is de gezonde witgoedzaak in betere tijden met een zaak vol met mensen die blijkbaar iets willen weten of iets willen kopen.

Zo’n dag gaat natuurlijk nooit helemaal over rozen. Want als servicegerichte wasmachineboer zul je ook klachten moeten (en willen) incasseren waar je een passende oplossing voor moet zoeken. De klanten of de buitendienst kunnen opbellen met lastige vragen of je bent door je wisselgeld heen op het moment dat er dikke rijen voor je toonbank staan.
Toch zijn dit processen die je moet incalculeren. Ze horen er gewoon bij.

Er zijn ook situaties die op zo’n dag voorkomen waarvan je had gewenst dat je ze op een rustige doordeweekse ochtend kreeg.
Zo kunnen er ‘gekken’ doelloos je winkel binnenwandelen die je van je werk houden omdat je ze toch beleefd aandacht moet geven. Een boze klant kan de hele toko op z’n kop zetten door te tieren of door iets te saboteren. En je hebt van die kakkers die omhoog uit hun bakfiets zijn gevallen.

Ik zou geen ‘Gsorsnoi’ heten als ik me niet in het bijzonder zou storen aan die laatste groep.

Nadat ik had ‘afgerekend’ met de laatste klant werd ik onvermijdelijk geconfronteerd met de dame die aan de toonbank op mijn professionele hulp stond te wachten. ‘Geduldig’ heb je me niet horen gebruiken in de voorgaande zin.
Als blikken konden doden dan had ik op dat moment tot stof wedergekeerd. Een vrouw van bejaard gestel en leeftijd was al veel langer in de winkel aan het snuffelen tussen de koelkasten en had al blikken langs de koelkasten geworpen wie haar kon helpen. Ze bezat helaas niet langer het inzicht en brutaliteit om mij of mijn collega’s tijdig aan te klampen om deze mevrouw die voor de balie stond voor te zijn.
De ongeduldige vrouw voor de toonbank - waarbij ik al uren kak rook - had al het recht mijn aandacht op te eisen. Ze had zich namelijk voor de toonbank opgesteld. Omdat het zo de regels zijn hielp ik haar daarom eerst.
Het had alleen van een heel stuk meer beleefdheid getuigd als ze had voorgesteld dat ik de oudere vrouw eerst hulp zou aanbieden.

In zo’n situatie loop je altijd met diegene mee die zich netjes aan de balie heeft gemeld.
Toch zijn er genoeg situaties in mijn verkopercarrière geweest waarin brutale gevallen de aandacht opeisen zonder dat ze zich eerst netjes bij je melden.

Het knippen van vingers klonk op het moment dat ik bij het opkijken van een werkbon op de balie per ongeluk oogcontact maakte met zo’n bakfietsbewoner. Dit was mijn fout! In mijn ooghoek zag ik hoe links van mij een andere klant vanaf het klein huishoudelijk apparatuur passen maakte naar de toonbank.
“Jongeman, kun je me even helpen?” vroeg de vingerknipper hardop.
Ik probeer al een andere kant op te kijken, maar ik weet reeds hoe dit afloopt.
“Het spijt me, maar volgens mij was ik toch eerder” hoor ik de naderende klant in het algemeen opmerken. In deze situatie hing het van mijn beslissing af wie ik voor zou laten.
Mijn collega’s hadden beide de handen vol aan andere klanten zodat ik moest kiezen tussen twee kwaden.

Ik mag bevooroordeeld zijn met mijn mening over de beruchte kakkers uit deze wijk. Maar ik houd me op zo’n moment toch altijd voor dat omhooggevallen mussen je op zaterdag alleen maar van je werk houden met ik-koop-toch-niets-van-je gesprekken, omdat ze dinsdag te druk zijn met yoga en woensdag Fifi naar de hondentrimmer moet. Ze laten tussen hun vragen lange stiltes vallen, hebben iets te zeiken over de kleinste details en nemen de tijd van de wereld zonder dat ze iets kopen.
Alsof ze alleen op de wereld zijn.
Ze kopen eigenlijk alleen maar iets uit deze winkel, als de chef van de zaak het persoonlijk aan ze verkoopt. Vraag dan niet of ik je helpen wil!

Met een gevoel van overwinning in mij zag ik de zogenaamd modern geklede dame verontwaardigd op haar bakfiets stappen en wegfietsen nadat ik de andere klant voor liet gaan.
In het andere geval had de klant die ik toen voorliet boos weg gelopen. Dat had pas een gemis kunnen zijn.
 

image by cote, edited by Gsorsnoi 

Dit is een echte klassieker.

Op het moment dat ik dit recept ontving van mijn stiefmoeder had ik al gelijk bedacht dat ik dit recept later maar even moest lezen. Het was al laat dat ik mijn e-mail opende en wilde eigenlijk al naar bed. Daardoor had ik het e-mailtje dus alleen even vluchtig gelezen. Mijn stiefmoeder komt uit Limburg, waardoor ik al gauw de conclusie trok: dit is duidelijk in het plaatselijk dialect geschreven.
Dat lees ik morgen wel!

… tot ik vanmorgen verder las …

“Eend met Whisky”

Ingrediënten:

• Een eend van ca. 5 kg.
• 2 grote flessen Schotse Whisky
• 500 gr. speklapjes
• 1 fles olijfolie

Bereiding:

De eend larderen en de binnenkant inwrijven met peper en zout.
De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden (stand 6-7).
Een longdrinkglas voor de helft vullen met whisky.
De whisky opdrinken gedurende het voorverwarmen van de oven.
De eend op een vuurvaste schotel leggen en een tweede glas whisky inschenken.
Het tweede glas whisky opdrinken en de eend in de oven zetten.
Na twintig minuten de oven op 200 graden zetten en twee glazen met whisky vullen.
Beide glazen opdlinken en de scherven van het eerste glav oplaapen.
Nog een halff glav insjenke en opdlinke.
Na een halff uuj de hoven opedoen om deend te sjekke.
Blandwondesalv in de batkaamer gaan naale en op de bovekant van de linkehand doenn.
Deh hove een sgop geve.
Twee glave wiski insjenke ent middeste glav leegdwinke.
De nove opedoen naadatte eerste glav leeggis en de sjotel vastpakke.
Blantwondesalf op de binnekant van de regthand doenn en deend oprape.
Deend noggis oprape en met een handoek de bwantwondesalf van deend vege.
De hande ontfette med viskey en de tupe salff weerr oprape.
Tkapotte glazzepvege enn deent trug in de hove duuwe.
Deent uitsgelde en hardur duuwe.
De tweeede flez wiki opedoen en wee ofereindsette.
Opstaan fan de floer en tzpek onder de kaast veege.
Noggis plobeern opsstaan wan de vjoer en… togmaa blijfe sitte…

Ui vless dlinke wandte glave sijn kabot.
Denoven afsette, dooge sluite en omfalle.

Eedsm… Grrrzzzzzz….

Ingezonden door: Will

image by trumanlo, edited by Gsorsnoi 

Is het sommige mensen al eens opgevallen dat het onmogelijk is bepaalde handelingen met je lichaam uit te voeren? Die handelingen waar een mens gewoon niet voor is ontworpen?
Probeer maar eens je ellebogen te likken! Gegarandeerd dat je raar wordt aangekeken.

Zo heb ik ook ontdekt dat het bijna onmogelijk is om woorden die beginnen met een aantal niet-plosieve letters (plofklanken) uit te spreken tijdens het niezen. Plosieve letters zijn krachtige stemloze letters die hard overkomen en waar vaak lucht bij vrijkomt. Bijvoorbeeld: ‘P’, ‘T’, ’K', ‘B’ en ‘D’. Niezen met plofklanken gaat prima.
Helemaal dekkend is deze uitleg over de plofklanken niet. Zie daarvoor de Wiki-link onderin dit artikel. Het is niet mijn intentie fonologie met jullie te bespreken. Waar het mij om gaat is dat niet-plosief niezen niet mogelijk is.

Toch kan ik je verzekeren dat het gebruik van deze woorden met niet plosieve letters tijdens het niezen een explosie garanderen. Probeer maar eens ‘Warschau’ te zeggen tijdens zo’n heerlijke natte nies!

Niet op het einde van je nies hè! Dat is vals spelen. Bij aanvang van het niezen ‘Warschau’ zeggen. Dan garandeer ik je een natte explosie!

Gezondheid!

http://nl.wikipedia.org/wiki/Plosief

image by mush2274, edited by Gsorsnoi  

Mensen, ik heb jullie iets op te biechten.
Voor wie dacht dat ik die anagrammen allemaal zelf verzin, zit er een beetje naast. Mijn pseudoniem de ‘Reuze Navelpad’ bestaat namelijk echt als individu. Ik zal jullie vertellen hoe het peerd aan de steel steekt. Het berust allemaal op een waar gebeurd verzinsel. Ik laat mij de anagrammen namelijk influisteren door mijn huisdier, mijn pad.

Euh, ja inderdaad. Ik heb thuis zo’n kwakend amfibie dat zich huppend door mijn huis voorbeweegt. Hij woont inmiddels al een aardig tijdje bij mij in. Deze toen nog naamloze kwaker was eens op een nacht bij mij de tuin in gewandeld gehupt. Hij was er flink slecht aan toe, broodmager en bleek.
Ik vond hem er maar wat zielig en hulpeloos uitzien en besloot hem te adopteren.

’s Avonds zaten we samen aan de lasagne wat de pad zich goed liet smaken. “Wel netjes met mes een vork eten natuurlijk” drukte ik hem op het hart. Ik wil best een pad adopteren, maar dan wel ééntje met manieren hè? Ik wil geen viezeriken aan tafel.
Het mocht alleen niet baten. Wat zijn gezondheid betreft dan. De pad knapte er niet van op. Hij had nog altijd dat ingevallen gezichtje en het spek op het lijf en de beentjes kwam er ook niet echt aan. Ik had wat vitamines uit de kast gehaald, hem fruit gegeven, met hem rustig wat oefeningen gedaan om aan de lichaamsbeweging te komen en heb hem zelfs een paar baantjes leren zwemmen. Maar de gezondheid van de pad bleef maar wat aanmodderen.
Het duurde niet lang of de pad lag met een thermometer tussen de kikkerbilletjes in de lappenmand. Dagen lang at hij slecht of het bleef gewoon niet binnen.

Tot op die bewuste dag dat ik ’s ochtends wakker werd en mijn pad foetsie was! En mijn weg was ook fietsie. Euh, ik bedoel natuurlijk dat mijn fietsie weg was.
Zijn bedje was leeg. Hij had de benen genomen. Hij was wieberen.
En dat met zijn conditie!

Ik was even helemaal de weg kwijt (en mijn pad en mijn fietsie). Meteen ben ik overal gaan zoeken waar mijn lieve padje was gebleven. Hij was niet in bed. Hij zat niet achter de pc. Niemand onder de douche. En nee, hij zwom ook niet in ons vijvertje.
“Zou hij misschien bij de dokter zijn?” dacht ik nog.
Dus ben ik de dokter gaan bellen en kreeg de assistent aan de lijn.
“Dag mevrouw. Met Achmed spreekt U. Weet U misschien of mijn pad vandaag bij U een afspraak heeft?” Ja, dat zou toch kunnen? Ik zou ook de dokter hebben gebeld als ik er zo bleek uit zou zien. Even bleef het stil aan de lijn.
Ze antwoordde uiteindelijk met: “Nee, meneer. Maar ik kan wel een afspraak voor U maken.”
Alhoewel ik mij niet echt lekker bij mijn hoofd voelde, bedankte ik voor dit aanbod en hing op.

Er ging een dag en een nacht overheen. Maar gelukkig, bij het krieken van de dag ging ’s ochtends de deurbel.
Mijn pad stond voor de deur. Op het pad voor de deur zeg maar.

Van het eerder uitgemergelde beestje viel niets meer te herkennen. Ik moest opkijken om de pad in de ogen te kijken. Links en rechts verdween een deel van zijn lichaam bijna uit het zicht. Mijn pad had zich blijkbaar volgevreten met iets en stond nu met een reusachtig dikke buik op mijn stoep.
Eigenlijk had ik hem buiten moeten laten staan om hem zijn lesje te leren. Maar mijn vadergevoel won het van mijn boosheid. Dus ik liet mijn rondbuikige zoon binnen. Uiteraard was ik nog altijd aangeslagen door zijn wangedrag voor het zo lang weg te blijven. Hier at hij zijn bordje niet leeg en werd er ziek van. En om dan anderhalve dag van huis te zijn om je vol te vreten was natuurlijk ongehoord.
Ik liet hem binnen en besloot hem aan een verhoor te onderwerpen.

Echter, na lang met hem gekwaakt te hebben, had ik nog altijd geen antwoord op mijn vraag waar hij had gezeten. Dacht ik. Op de vraag die ik hem stelde waar hij had gezeten had ik steeds in onbegrijpelijke taal tegen mij teruggekwaakt. Even in beschouwing genomen dat ik helemaal niet vies ben van vreemde talen.
“Onechte Rijstbal, Albert Toeschijn, Botersla Nichtje, Ontelbare Schijt, Batterij Scholen, Achterbil Snotje, Lichtere Bontjas, Blah Citroentjes…” en meer van deze onbegrijpelijke kreten kwamen er huilend uit zijn strotje.
Er was werkelijk geen touw aan vast te knopen. Ik begon me steeds meer zorgen te maken.
Wat wel raar was, was dat mijn Reuze Pad langzaam begon te krimpen bij elke kwaak. Het was alsof je ruimte wilt maken in je maag door af en toe even wat lucht weg te boeren zodat je jezelf weer vol kunt vreten.
Hij kromp en hij kromp. Tot er uiteindelijk weer een klein padje overbleef.

Zo ging het een paar dagen en nachten door tot ik er goed radeloos van werd en besloot op onderzoek uit te gaan. Ik moest en zou weten waar dit rare gedrag op sloeg.
Waarom ging de kleine pad steeds op pad en kwam deze volgevreten thuis ten einde zich leeg te boeren met onbegrijpelijke kreten?
Ik zou het spoedig weten.

Wordt vervolgd.

We zoeken een engels woord van 6 letters.

“In mijn voorkant kun je iets lekkers bewaren. Mij begrijpen, doen niet velen. En als je dat al doet, duurt het soms wat jaren.”

“Mijn achterkant mag lijken op de verleden tijd van een zekere sterke drank, maar bestaat natuurlijk niet echt. Ont-deed je dit met het zwarte goud, dan heb je het nu niet slecht.”

Een opmerkelijke terugblik op een nieuwsflits heeft mij even aan het denken gezet. Eén Vandaag greep terug op het wereldnieuws dat een ex-comapatiënt na 23 jaar weer van het één op het andere moment blind kan typen. Zij het met één vinger, maar onder begeleiding van een dame die zijn hand vasthoudt, zou deze man weer blind kunnen communiceren.
Blind, omdat hij zijn hoofd afgekeerd heeft, terwijl de “helpende” dame oogcontact houdt met het toetsenbord.

Een verslaggever van het NOS Journaal zette hier toch wat vraagtekens bij en besloot een hier wat onderzoek naar te doen. Uit een eenvoudig testje bleek dat het bijna onmogelijk is om met een afgewend hoofd met één vinger op een normaal toetsenbord te kunnen communiceren. Het schrijven van je eigen naam levert al problemen op.
Zelfs al heb je de, voor het blindtypen, onmisbare referentie van de nokjes op de ‘F’- en de ‘J’-toetsen, deze manier van blindtypen lijkt onmogelijk.

Ik heb zelf eens geprobeerd om mijn eigen naam op deze manier te typen. En inderdaad, de letterbrij lijkt in de verste verte niet op mijn eigen naam:

gsorsnoi

Bron: NOS Journaal / Eén Vandaag
Alternatieve bron: http://skepp.be/nieuws/typende-coma-patiënt